Spiritualiteit en kinderen krijgen
Zoals ik al eerder zei op me site, zie ik het leven als een re-incarnatie. De ziel kiest (bewust-onbewust) zijn ouders uit, die bij zijn  'levensopdracht' passen. Dit telt dus ook voor de kinderen die we krijgen in ons leven. Wij kozen er voor om een kind te krijgen en het kind koos er voor om ons te willen als zijn ouders. Wij hebben kinderen om ze te begeleiden in hun leven en niet om ze om te vormen na onze wil en zin zijn van het leven. Kinderen zijn er om van ons te leren en wij zijn er om van hun te leren! Soms is het helemaal niet makkelijk om kinderen te krijgen en op te voeden. Soms gaat je wens wel in verwachting om een kind te krijgen maar komt het totaal anders op de wereld dan jij had voorgesteld. Zo kan de bevalling heel zwaar uitvallen of complicatie komen met de geboorte. Kan er sprake zijn van vroeg geboorte etc. Zo kan je ook een kindje krijgen dat wat mankeert, kan het met een afwijking of ernstige ziekte op de wereld komen. Iets wat we niet hadden verwacht maar toch gebeurt. Het kind beslist hoe het wil komen, of het wil komen en voor hoelang! Veel al denken we dan waarom overkomt het ons, kunnen we dit wel aan?

                                                                             ~ Een Handicap ~   





                              
Waarom zou een ziel een gehandicapt lichaam of verstand kiezen om zichzelf mee uit te drukken? Of waarom zou het een ziek lichaam kiezen ?Wat wil de ziel hiermee zeggen? Welk leerproces wil de ziel hiermee doormaken? In een leven met een verstandelijke of lichamelijke handicap, of een ziek lichaam komen we zoveel leermomenten tegen dat dit een voorbereiding kan vormen voor een volgend leven waarin veel geduld of overgave of liefde nodig is.

Dit telt ook voor kinderen die andere gebreken hebben, zoals hyperactief of adhd .Ze zijn hier met een doel voor zich zelf maar ook om ons iets te leren. De ziel weet wat we aan kunnen, hoe we zullen reageren op hem. Als we dus een kind krijgen met problemen is dat niet voor niks! Wij hebben wat bijzonders te leren en ze weten dat we het aan kunnen. We worden niet met iets opgezadeld wat we niet aan kunnen. Daar heeft het kind en de ziel ook niks aan.

Weet dus dat je kind je speciaal heeft gekozen omdat jij het aan kunt en het zich veilig en op zijn gemak voelt bij jouw! Het zal echt geen makkie zijn, maar jullie waren zo speciaal, mensen die het aan konden en waar de ziel/kind graag bij wou zijn als hem dit overkwam! Laat dit een troost zijn en je verdriet verzachten en het kind gewenst zijn. Dat is toch wel heel bijzonder. Hoe vaak dachten ouders wel niet dit kan ik nooit aan, of hoe heb ik dit aan gekund? En achteraf gaat alles vanzelf ,ondanks zijn mankement of ziekte ben je van het kind gaan houden meer dan je voor mogelijk hield. Je wist je leven aan te passen aan het kind en de situatie.

Ik heb mijn bewondering ook voor deze mensen hoe sterk ze zijn of zijn geworden en hoe gelukkig ze hun kinderen weten te maken dat ik denk het heeft de juiste ouders gekozen! Kinderen zijn onze levens lessen, we kunnen veel van hen leren wat we van ons zelf diep hebben weg gestopt. Wij kozen om kinderen te krijgen hun om ons als ouders te hebben dat moeten we koesteren en waar maken onze best voor doen.

Ik geniet van mijn kinderen, elk kind van mij leert me weer wat anders. Dat vind ik zo bijzonder. Ik ben blij dat ik ze in mijn leven heb en wil ze niet meer missen, ze zijn een deel van mijn leven geworden, een belangrijk deel. Ik ben trots dat ze mij als ouder kozen en zal me best voor hun doen. Hoe het leven ook mag verlopen...