Naamloze pagina

Door te spiegelen kun je inzicht krijgen in jezelf en kun je verschillende subpersoonlijkheden op het spoor komen.
Hier heb je de hulp van anderen bij nodig. Belangrijk is dat de ander de informatie aanreikt met liefde en niet vanuit arrogantie en betweterigheid handelt. Je wordt geconfronteerd met de subpersoonlijkheden in jezelf die anderen bij je waarnemen. Wat zijn nu subpersonlijkheden.
Subpersoonlijkheden zijn:
Onbewuste presoonlijkheden die na boven komen met behulp van spiegelen.Een subpersoonlijkheid is een onbewuste rol die je vaak aan neemd in bepaalde situaties in je leven.Meestal hebben we er meerderen vandaar dat we spreken over subpersoonlijkheden en niet een subpersoonlijkheid.Het spiegelen heeft als gevolg dat je je subpersoonlijkheden leert kennen, zodat je in de gaten hebt/krijgt dat bijvoorbeeld "de kibbelaar" naar voren komt, "de directrice", "de angsthaas", "de regelaar", "de macho", "het slachtoffer", "de entertainer", "de dichter" of "de filosoof". Een mens heeft volgens Scholten veel meer dan één subpersoonlijkheid. Psychosynthese biedt de mogelijkheid om in licht en liefde in die beleving te raken en dit te ervaren. Via het principe van dis-identificeren, dus het losmaken van de gedachte dat je de subpersoonlijkheid bent, kun je via het centrale punt in verbinding komen met je hogere zelf. Als die instroom tot stand is gebracht ben je vrij. Dit proces kan een pijnlijke ervaring zijn. Het beeld (projectie) wat je had van jezelf blijkt namelijk niet altijd te kloppen.
Wat doe je met een negatieve subpersoonlijkheid?
Zoals bv de "misdadiger"..."De misdadiger" kun je het beste gewoon accepteren. Accepteer je goede en slechte kanten... Hem accepteren betekent namelijk niet, dat je "zo ben ik nu eenmaal" uitdraagt. Het betekent dat je je bewust bent van zijn aanwezigheid maar dat je hem niet praktisch laat worden. Dit is beter dan het te ontkennen en negeren want..Een subpersoon waar je je niet bewust van bent, gaat onbewust te werk en zal zich toch gaan manifesteren.
Dis-identificeren
Volgens Scholten is het dus hard werken om zover te komen. Wij mensen zitten vaak vast aan het verleden via vader- en moederbeelden waardoor we klein zijn en blijven. Het opgevoede kind leeft nog altijd door en komt steeds te voorschijn. Voordat het opgevoed werd was het spontaan, creatief en in contact met alles om zich heen. Door de opvoeding manifesteerden zich angst, schaamte, trots en schuld. We leven in een cultuur die oordeelt. Bepaalde dingen mogen niet, andere dingen moeten juist wel. Het gevaar bestaat dat je jezelf in het verbeteringsgesticht plaats. Je veronderstelt dat je niet goed bent zoals je bent en dat je kunt verbeteren.
Door het dis-identificeren kan een einde gemaakt worden aan de invloed van onze jeugd en maatschappij. Door het liefdevol erkennen en ervaren van jezelf, heel je jezelf. Als je het minste van jezelf kunt liefhebben dan word je heel.
Contact met de bron, het hoger zelf Als je de verbinding hebt kunnen leggen van de bron naar je kern dan is er een kanaal die je vertrouwen, kracht, eenvoud, helderheid en waarheid geeft. Op die manier kun je je leven letterlijk "leiden". Dit betekent dat je je wilssoorten inzet. Denk hierbij aan kracht en inzicht. Dit als tegenpool van de wil die Scholten omschrijft als "harde wil", de wil vanuit het verleden die roept "IK ZAL" en "IK MOET".
Projectie
Door psychosynthese kun je je bewust worden van je projecties. Een van de onderdelen van projectie, die al heel oud is, is dat je datgene wat je niet wilt zien in jezelf, projecteert op de ander. "Vreselijk, hoe hij opschept, ik kan je verhalen vertellen!"
Wederzijdse projectie komt vaak voor in relaties. De ene persoon projecteert de vader op de ander, dit kan zowel positief of negatief zijn. De andere persoon projecteert bijvoorbeeld de moeder. Vaak begint het als een positieve projectie maar wordt het in de loop van de tijd een negatieve.
Door het inzetten van je wil kun je via oefeningen zien wie en wat je projecteert. Dit maakt je vrijer, liefdevoller en toegankelijker naar de ander toe.

Subpersoonlijkheden worden door emoties aan gestuurd.Als men een negatieve subpersoonlijkheid erkent en niet voed met bepaalde emotie dan kan je die subpersoonlijkheid onder controle houden.Dat is beter dan een slechte subpersoonlijkheid te ontkennen en het onbewust zitten te voeden waardoor het nog meer sterkt en aan groeit en tot uitbarsting komt.Het doet me denken aan dit kleine spirituele verhaaltje...

Heb je je wel eens afgevraagd waarom je je irriteert aan andere mensen? Vaak is het een eigenschap van die ander die je absoluut niet aanstaat. Maar heb je er wel eens bij stil gestaan dat je alleen die eigenschap kunt herkennen als je zelf die eigenschap hebt, of hebt gehad. Je ergert je dus eigenlijk omdat je in een spiegel kijkt. Je ergert je dus eigenlijk aan jezelf ook. Best confronterend he? Het is een goede graadmeter om te kijken wat je slechte eigenschappen zijn en waar je je dus bij je zelf aan irriteert. Vaak durven mensen je namelijk niet te vertellen wat jouw slechte eigenschappen zijn. In dat geval moet je dus goed op gaan letten wat je bij een ander irriteert. Analyseer goed wat je niet aanstaat. Dan kun je op zoek gaan bij jezelf. Dus de dingen die je in een ander ziet goed of slecht..zijn dus eigenlijk de punten van je innerlijke zelf die je weerspiegeld ziet in de ander. Zo kun je juist van een ander leren of je heel goed bij iemand voelen omdat je op 1 en de zelfde lijn zit en je goede eigenschappen in de spiegel van de ander ziet.
Nieuwetijdskinderen houden hun ouders vaak een spiegel voor. Een belangrijk onderdeel kan dan ook zijn het samen leren begrijpen van de boodschap die Uw kind U wil overbrengen en er Uw voordeel mee leren doen.